do góry
Pobieranie danych...

Wideoakademia księgowych i biur rachunkowych

drukuj pomniejsz czcionkę pomniejsz czcionkę powiększ czcionkę

Biuletyn VAT 13-14/2014, data dodania: 27.06.2014

Artykuł aktualny na dzień 25-02-2018

Konieczność wystawiania korekt faktur w wyniku udzielenia skonta

Nie można uwzględniać skonta od razu w podstawie opodatkowania pierwotnie wystawionej faktury. Dopiero z chwilą zrealizowania skonta przez kontrahenta, tj. gdy we wskazanym w umowie terminie zapłaci on za kupiony towar, skonto staje się prawnie skuteczne i tym samym wpływa na podstawę opodatkowania. Dlatego należy wystawić fakturę korygującą in minus do faktury wcześniej wystawionej na rzecz danego klienta. Niedopuszczalne jest uwzględnianie skonta już w fakturze pierwotnej, a następnie korygowanie faktury dopiero wówczas, gdy kontrahent nie wywiąże się z obowiązku terminowej zapłaty. Takie stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 20 maja 2014 r. (sygn. ILPP2/443-210/14-2/Akr), której fragment prezentujemy poniżej.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka zamierza na wystawianych przez siebie fakturach dla pewnej grupy klientów uwzględniać skonto. Przykładowo Spółka będzie udzielać skonta w wysokości 2% w przypadku zapłaty przez klienta za daną fakturę w terminie 14 dni od jej wystawienia. Na wystawionych na rzecz tych klientów fakturach widoczna będzie kwota netto, brutto oraz wartość podatku VAT w wartościach przed uwzględnieniem skonta oraz wartość skonta np. określona jako 2% wartości faktury.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku wystawienia faktury korygującej z tytułu udzielonego skonta, w sytuacji gdy klient dokona zapłaty przed określonym terminem.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „skonto”, w związku z powyższym pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Skonto to procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznane nabywcy towaru na warunkach kredytowych, w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem („Mały słownik języka polskiego”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, str. 849). Natomiast przez rabat, w myśl „Słownika języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN SA, strona internetowa – www.sjp.pwn.pl), należy rozumieć obniżenie ceny jakiegoś towaru o pewną kwotę.

Rabaty funkcjonujące w obrocie gospodarczym można podzielić na dwa rodzaje – te przyznane przed ustaleniem ceny i te, które zostały przyznane po ustaleniu ceny, a wynikające zarówno z działania (zachowania) sprzedawcy, jak i zachowań nabywcy.

Wskazać bowiem należy, że rabat z tytułu wcześniejszej zapłaty (skonto) ma charakter warunkowy. Jest on przyznawany pod warunkiem zawieszającym – dopiero z chwilą ziszczenia się warunku – w razie wcześniejszej zapłaty jest rabat. Jeśli zaś warunek ziszcza się już po dostawie, to wówczas rabat jest przyznawany po dokonaniu transakcji. Nie może on więc być uwzględniony w momencie wystawienia faktury. Wówczas bowiem jeszcze nie wiadomo, czy rabat ten faktycznie zostanie przyznany, czy też nie.

Taki rabat byłby tzw. rabatem transakcyjnym, a więc takim, którego nie ma obowiązku wykazywać w wystawionej fakturze, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdują swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Powyższe znajduje potwierdzenie w treści art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, że jeśli po wystawieniu faktury udzielono obniżki ceny w formie rabatu (o którym mowa w art. 29 ust. 7 pkt 1 ustawy, czyli skonta), podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę korygującą.

Wskazać należy, że odmienna analiza powyższych przepisów byłaby sprzeczna z właściwością skonta – jako czynności istniejącej pod warunkiem zawieszającym – przyznanie bowiem rabatu uzależnione jest od spełnienia przesłanki w postaci wcześniejszej zapłaty. W związku z tym nie należy odgórnie zakładać, że każdy z klientów skorzysta ze skonta i tym samym rabat będzie należny. Dopiero bowiem z chwilą skorzystania ze skonta istnieje podstawa prawna do uznania tego rodzaju rabatu za prawnie skuteczny. Zatem z chwilą ziszczenia się tego warunku (tzn. skorzystania ze skonta przez nabywcę) wpływa na podstawę opodatkowania, w związku z czym należy wystawić fakturę korygującą, co potwierdza art. 106j ust. 1 ustawy.

Reasumując, w sytuacji opisanej we wniosku – kiedy klient zapłaci za daną fakturę w terminie 14 dni od jej wystawienia – koniecznym jest wystawienie faktury korygującej po zrealizowaniu skonta, co wynika wprost z przepisu art. 106j ust. 1 ustawy.

Tym samym, w świetle obecnie obowiązujących przepisów nie można uwzględniać skonta „od razu” w podstawie opodatkowania pierwotnie wystawionej faktury. Dopiero bowiem z chwilą zrealizowania skonta przez kontrahenta (ziszczenia się warunku) staje się ono prawnie skuteczne i tym samym wpływa na podstawę opodatkowania. W konsekwencji czego należy wystawić fakturę korygującą in minus do faktury wcześniej wystawionej na rzecz danego klienta.

Komentarz: Przedstawioną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu należy uznać za błędną. Zgodnie bowiem z definicją słownikową tego pojęcia, zawartą w Słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, skonto to: (...) procentowe zmniejszenie sumy należności, przyznawane nabywcy towaru na warunkach kredytowych w razie zapłaty należności gotówką przed umówionym terminem.

Prawo do zastosowania skonta przysługuje pod warunkiem zapłaty w terminie uprawniającym do skonta. Natomiast z przepisu art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że podstawa opodatkowania VAT nie obejmuje kwot stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej spłaty.

A zatem od 1 stycznia 2014 r. już wprost z ustawy wynika, że skonto należy do kategorii kwot, które nie są wliczane do podstawy opodatkowania. Oznacza to, że podatnik ma prawo już na etapie wystawiania faktury dokumentującej sprzedaż uwzględnić skonto, nawet gdy warunki uprawniające do przyznania skonta nie zostały spełnione. Jeśli natomiast kontrahent nie spełni warunków do przyznania skonta, sprzedawca będzie musiał wystawić fakturę korygującą.

oprac. Magdalena Miklewska

ekspert w zakresie VAT, autorka licznych publikacji

Powiązane dokumenty